tag:blogger.com,1999:blog-50057582012-01-21T07:15:50.097+03:30شادی شاعرانهخنده و گریه عشاق زجایی دگر استبابای عرفانhttp://www.blogger.com/profile/04553164959645230731noreply@blogger.comBlogger11100tag:blogger.com,1999:blog-5005758.post-62221316649138994502012-01-20T10:30:00.006+03:302012-01-21T06:20:20.932+03:30پروانهی .. لاکردار<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><div class="mbl notesBlogText clearfix"><div>کدامین کلام را در میان پرهای پروانهها میکاوی؟<br />پروانههای کوچک تبدار<br />ده دوازده آنی بیشتر در حیات نمیچرخند<br />اینهمه پیله بر پروانهی تازهبهپروازپرکشیده مبند<br />...<br />دیدی؟<br />دیدی حسرت درناها عاقلانه نبود<br />ببین آب دمادم با مارهای سرشانهات چه کردهاست؟<br />....<br />در این شبستان مهگرفته از آهِ شمع<br />مومیایی غم شدهای<br />گوش کن!<br />*************<br />هدهدی آتش بهسر فریاد میزد:<br />ملکهی برفی آب شدهاست<br />و در زمین سفت کویر فرو رفتهاست<br />خاکخاکِ این دیار را با مخلوط نمک ساختهاند<br />لاکردار<br />...<br />ملکهی برفی آب شدهاست آری<br />اما خورشید او را بلعیدهاست<br />این را زمین سفت کویر میگفت<br />وقتی آخرین آروغاش را در بستهبندی مخصوص بادهای بارانزا جا میکرد<br />...<br />چاههای مخفیاش<br />در آتش دیدار آب میسوزند<br />عزیزم<br />تو<br />متن نامهای هستی به قرار قرنها<br />تا در قطرات عرقات شنا کنیم<br />ما<br />ماهیها<br />ماهیهو<br />این را کاکتوس بدمست استوار روئیده بر چشم خمار زمین سفت کویر میگفت.<br />*********************<br />این راه را بارها در خواب دیدهام<br />این خواب را بارها در راه دیدهام<br />کجایی آخر؟<br />....<br />کدامین سلام را<br />در لابهلای رد اینهمه اره<br />بر سرشاخههای سروهای باغ میکاوی؟<br />...<br />بیا<br />بیا<br />بیاور می که نتوان شد زمکر آسمان ایمن</div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5005758-6222131664913899450?l=parizi.blogspot.com' alt='' /></div>بابای عرفانhttp://www.blogger.com/profile/04553164959645230731noreply@blogger.com0